Na een sterke kwalificatierace op zaterdag, waarin hij 14de werd, toonde Damon Graulus opnieuw zijn snelheid op zondag. Graulus reed zijn 24MX Honda naar de 15de plaats in de openingsrace maar een slechte start en verschillende crashes verhinderden een sterk resultaat in race twee. Thor! Credits: shotbybavo

De voormalige Franse, Nederlandse en Belgische MX2 kampioen begon knap aan zijn Letse MXGP. In de vrije training zette Damon de 14de tijd neer, in de tijdstraining volgde een 18de tijd. Graulus begon dan ook met vertrouwen aan de kwalificatierace. Ondanks de zware omstandigheden van de baan bleef hij snel en regelmatig gedurende de hele wedstrijd. In de eerste ronde nam de 24MX Honda rijder Butron te grazen. Daarna reed hij constant als 14de rond. Zo eindigde hij op amper 0,7 seconde van Romain Febvre. In de eerste race startte Damon rond de twintigste plaats. Opnieuw liet de jonge Belg zien wat hij in zijn mars heeft. Hij wist sterk op te klimmen tot de 14de stek maar in de eindfase kon hij de aanstormende MXGP wereldkampioen Tim Gajser niet meer afhouden. De tweede reeks werd een frustrerende ervaring voor Graulus. Tweemaal kwam hij onweerstaanbaar terug op een heel verraderlijke en moeilijke zandbaan. Van de 31ste positie wist hij op te klimmen tot de 19de plaats. Bij een laat offensief om de 18de positie ging Damon echter in de fout op de whoops. Zo moest hij vrede nemen met een teleurstellende 21ste plaats, net buiten de WK punten. Hoewel het eindresultaat helemaal niet weerspeigelt wat er had ingezeten, werpt de 24MX Honda rijder zich in zijn derde MXGP van het seizoen wel steeds meer op als een vaste waarde voor de top-15. Damon Graulus: “Het circuit in Kegums was heel erg verraderlijk. Ik weet niet of ik de baan daar al zo zwaar heb geweten. Op zich maakt dat mijn iets uit want ik hou er van als het moeilijk ligt! Het weekend ging op zaterdag positief van start en de lijn kon ik doortrekken tijdens de eerste manche. Over de tweede manche ben ik heel ontgoocheld. Meer nog, ik ben vooral kwaad op mezelf. De snelheid was opnieuw goed en ik voelde me sterk. Daardoor kon ik telkens goed terugkomen. In de eerste ronde werd ik door iemand aangereden. De twee andere valpartijen waren mijn eigen schuld. Vooral de derde crash, enkele bochten voor het einde, laat een wrange nasmaak achter. Stom, maar het is niet anders en ik heb er wel van geleerd. We blijven vechten en ik kijk er naar uit wat we kunnen laten zien in Teutschenthal!”